Laiklik İlkesi
Laiklik İlkesi
Atatürk ilkeleri arasında inkılapçılık ve cumhuriyetçilik ilkeleri ile çok yakından ilişkili olan laiklik ilkesi, yaygın anlatımıyla din ile dünya, din ile devlet işlerinin birbirinden ayrılmasını öngören akılcı bir yöntemdir.
Laiklik, çağdaşlaşmanın doğal bir sonucu olarak bireylerin dilediği inancı taşımasıdır.Nasıl bireyleri belli bir inanca zorlamak insan haklarına aykırı ise devleti de belli bir inancın buyruğu altına sokmak, çağdaş devlet anlayışına aykırıdır.Bu nedenle laik devlette, devlet ve bütün kamu kuruluşları dinsel inançlar karşısında yansız ve hoşgörülüdür.
Laiklik ilkesi, kimi çevrelerin yorumladıkları gibi dinsizlik anlamında düşünülmemelidir.Tersine, her yurttaşı din ve vicdanında özgür bırakan, temiz ruhlu halkımızı, özellikle köylümüzü, kutsal din duygusunu sömürerek çıkar sağlayan güçlerin baskısından kurtaran laiklik ilkesi, toplumdaki mezhep farklılığından ileri gelen karşıtlık ve çatışmaları da önleyen en etkili ve olumlu bir yöntem olmuştur.Çünkü laiklik, devlet yönetiminde bütün yasaların, kuralların ve yöntemlerin bilimsel ve teknik bulgularla çağdaş uygarlığın sağladığı verilere ve dünya gereksinimlerine göre yapılması ve uygulanmasıdır.Atatürk bunu, ‘’ Din bir vicdan meselesidir.Herkes vicdanının emrine uymakta serbesttir.Biz dine saygı gösteririz.Düşünce ve düşünceye karşı değiliz.Biz sadece din işlerini, millet ve devlet işleriyle karıştırmamaya çalışıyoruz.Kasıt ve fiile dayanan tutucu hareketlerden sakınıyoruz.’’ Sözleriyle ifade etmiştir.
Devlet yönetiminin dinsel kural ve kuramlardan ayrılması, çağdaş Türk toplumunun yüzyıllardır beklediği bir devrim atılımıdır.Yalnızca, basımevinin ülkeye girmesine engel olup üç yüz yıl geciktiren dinsel otoritenin, Türk milletinin çağdışı kalışındaki olumsuz etkisi bile, din ile devlet işlerinin ayrılması için yeterli bir koşuldur.
Atatürk, laiklikle ilgili düşüncelerini şöyle dile getirmektedir: ‘’Bilirsiniz.Bizi yanlış yola sürükleyen yaradılışlar çoğu zaman din perdesine bürünmüşler, saf ve temiz halkımızı hep ‘dini kural’ sözleriyle aldatagelmişlerdir…’’
‘’Laiklik, yalnız din ve dünya işlerinin ayrılması demek değildir.Tüm yurttaşların vicdan, ibadet ve din özgürlüğü de demektir.’’
Laiklik; kişi, toplum ve devlet yaşamının egemen olan kuralların tümünün akla ve bilimsel gerçeklere dayalı olması, bireylerin hiçbir baskı altında olmadan dinsel inanç ve ibadetlerinin gereğini yerine getirebilmesidir.Türkiye, Anayasa’mızda belirtildiği üzere laik bir devlettir.Laiklik tarihte ve günümüzde zaman zaman yanlış anlaşılmış ve yanlış uygulanmış bir ilkedir.Ancak, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin sahip olduğu laiklik modeli, İslam dininin özüne de son derece uygundur.Çünkü, İslam inanç için özgür iradeyi ve vicdanı bir kabulü şart koşar.Bir insanın İslam’ı din olarak benimsenmesi tamamen kendi özgür iradesi ile olmalıdır.İslam’ı kabul ettikten sonra da Kuran’da emredilen ibadetleri uygulaması ya da men edilen yasaklardan (hırsızlık, cinayet gibi toplumsal bir suç oluşturmuyorsa) sakınması tamamen kendi vicdanıyla olmalıdır.Asla bu konuda bir zorlama yapılamaz.
Laiklik ilkesinin temel amacı, gerçekte inancı özgürleştirmektir.Laiklik, devletimizin vatandaşlarını bir dini benimseme, bu dinin gereklerini yerine getirme ya da getirmeme konusunda kendi vicdanları ile baş başa bırakmak ve onlara özgür bir seçim yapma şansı vermektedir.Devlet, belirli bir dine ya da mezhebe imtiyaz tanımadığı için herkese sahip olduğu inanca göre yaşama imkanı elde etmektedir.
